Make US-GAAP great (and the one and only) again?!
Is er dan een relatie met die saaie (met het veelzeggende acroniem: GAAP) boekhoudregels? Jazeker. De Amerikaanse toezichthouder op de effectenmarkten (SEC) accepteert namelijk een boekhoudstandaard die niet-Amerikaans is en waarvan de letter begint met de I van International. De standaarden - we spreken inderdaad over IFRS - worden ontwikkeld door een bestuur dat onder toezicht staat van een stichting (IFRS Foundation), geleid door 22 Trustees met verschillende nationaliteiten. Weliswaar mag de standaard alleen maar worden toegepast door niet-Amerikaanse ondernemingen, maar deze geldt sinds 2007 wel als volwaardig ten opzichte van US-GAAP. Met een beetje fantasie zouden we kunnen zeggen dat IFRS een green card heeft gekregen. Het biedt een verblijfsrecht, maar je blijft foreign (lichaamsvreemd) in de Amerikaanse samenleving.
Een van de SEC-bestuursleden die destijds in 2007 de IFRS steunde als volwaardige standaard, was Paul Atkinson. In 2008 trad hij af als bestuurslid, maar inmiddels is hij in april jl. door Trump benoemd als voorzitter van de SEC. Een machtige functie. Hij omarmt het vrijemarktdenken en is voorstander van minder regulering. Dat lijkt niet ongunstig voor de bijna duizend niet-VS ondernemingen die een IFRS-jaarrekening opstellen en deze invoegen als onderdeel van Form 20-F; het rapportagepakket dat jaarlijks volgens de eisen van de SEC moet worden ingediend. Want waarom zou je al deze bedrijven op kosten jagen, door naast IFRS ook een jaarrekening op te stellen op basis van US-GAAP? Dat lijkt immers op overregulering. Maar schijn bedriegt. En dat heeft alles te maken met de vermaledijde duurzaamheidsstandaarden. Een stok om mee te dreigen en wellicht te slaan.
[....]
